چکيده
در اين تحقيق كارايي سيستم بيولوژيكي )راكتور بيوفيلمي با بستر متحرك( از طريق هوادهي راكتور از ابتدا
و ميانه راكتور براي مدلسازي پارامترهاي هيدروليكي جريان با كاهش و افزايش آكنه هاي داخل راكتور مورد
بررسي قرار گرفته است.
در اين پژوهش براي مدلسازي سيستم بيولوژيكي راكتور با درصد هاي مختلف پرشدگي 50،30 و 70 درصد
ازآكنه پرشده است واز دو محل پايين و وسط راكتور هوادهي شده است تا مشخص شود با تزريق هوا آكنه
هاي داخل راكتور چه عكس العملي نسبت به هوا نشان داده و با افزايش و كاهش تعداد آكنه ها چه
تغييراتي بر روي پارامترهاي هيدروليكي ايجاد مي شود، كه در نهايت مشخص شد وجود آكنه و كسر
حجمي آكنه تقريبا تاثيري بر روي افت فشار ندارند يعني در هر صورت افت فشار كانال يكسان ميباشد.
ميتوان گفت كه با افزايش درصد پرشدگي آكنهها در واحد سيال ميزان تنش برشي ميانگين آكنهها كاهش
يافته است. به عبارتي ديگر با افزايش تعداد آكنههاي در واحد سيال، تعداد آكنههاي اوليه)تنش برشي زياد
در ابتداي مسير( سد راه جريان ميشوند و تعداد آكنههاي بعدي تنش برشي كمتري را تحمل ميكنند. با
هوادهي در قسمت ميانه راكتور به دليل افزايش تعداد آكنه مقدار تنش برشي كاهش يافته است.
بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه با گذشت زمان با افزايش درصد پرشدگي، آكنه هاي بيشتري سد مسير
جريان مي شوند و به مرور زمان آكنه هاي انتهاي راكتور تنش برشي كمتري را تحمل ميكنند به عبارت
ديگر تراكم آكنهها در ابتداي راكتور باعث ميشود كه آكنهها در ميانه و انتهاي راكتور تنش برشي كمتري را
تجربه كنند. با افزايش درصد پرشدگي، متوسط كسر حجمي هوا بر روي آكنه ها افزايش مي يابد زيرا با
افزايش تعداد آكنه ها سطح تماس آكنه ها افزايش يافته و مقدار كسر حجمي آكنه ها افزايش مي يابد كه
اين عمل باعث ميشود سرعت هواي جريان در اثر برخورد به آكنه هاي بيشتر، مقدارش كاهش يافته كه اين
عمل منجر به كاهش تنش برشي مي شود . در كل مي توان گفت با افزايش درصد پرشدگي تنش برشي
كاهش مي يابد و سطح تماس آكنه ها افزايش مي يابد ، بنابراين با اين تفاصيل راكتور با 70 درصد
پرشدگي عملكرد آن مناسب تر از 50 درصد پرشدگي راكتور از آكنه و راكتور با 50 درصد پرشدگي
عملكردش بهتر از 30 درصد پرشدگي راكتور از آكنه مي باشد كه براي تصفيه مناسب تر است.
كلمات كليدي:راكتور بيوفيلمي با بستر متحرك آكنه فشار سرعت تنش برشي – – - -
