684

پ ع37

بيكدلي، حورا

كارشناسي ارشد

عمران

دانشگاه صنعتي قم

دانشكده فني و مهندسي

98

گروه مهندسي عمران

جيريايي شراهي، مرتضي

بدرلو، بيت اله

ستون سنگي به عنوان يكي از موثرترين و در عين حال، مقرون به صرفه ترين، روشهاي بهسازي خاكهاي ضعيف شناخته ميشود. از آنجايي كه براي ساخت ستون سنگي، بخشي از خاك ضعيف با مصالح سختتر جايگزين ميشود، ميتواند روش مناسبي براي دفن مهندسي مصالح دورريزي باشد كه پتانسيل به كارگيري در ستنون سنگي را دارا هستند. در اين پژوهش، با هدف ارائه روشي محيط زيست دوستانه و مقرون به صرفه براي بهسازي خاكهاي ضعيف، به مدلسازي آزمايشگاهي سلول واحد شامل ستون سنگي منفرد با تراشههاي آسفالت و محصور كردن آن به وسيله تايرهاي فرسوده پرداخته شده است. تراشههاي آسفالت به صورت وزني با مقادير صفر، 25 ،% 50 ،% 75 % و 100 % با سنگدانههاي طبيعي ستون جايگزين شده است. تعداد 11 آزمايش ظرفيت باربري بر روي نمونههاي محصور شده و محصور نشده ستون سنگي و 5 آزمايش برش مستقيم بر روي تركيبات مختلف مصالح دانهاي انجام شده است. نتايج آزمايشات ظرفيت باربري نشان داد كه با افزايش درصد آسفالت تا 25 %، ظرفيت باربري ستون سنگي به ميزان 27 % افزايش و پس از آن، ظرفيت باربري كاهش يافته است. محصور كردن ستون سنگي با تايرهاي فرسوده ظرفيت باربري را 27 % تا 87 % افزايش داده است. همچنين نتايج آزمايشات برش مستقيم نشان داد كه با افزايش درصد آسفالت، زاويه اصطكاك داخلي كاهش و چسبندگي افزايش يافته است. ستون سنگي داراي 25 % آسفالت با كاهش ناچيزي در زاويه اصطكاك داخلي به ميزان 5 / 6 % و با افزايش ظرفيت باربري در حالت محصورنشده و محصور شده به ترتيب، به ميزان 27 % و 87 %، بهترين عملكرد را در بين تمام نمونهها داشته است