در ساليان اخير با توجه به افزايش تقاضا در به كارگيري از منابع انرژي تجديدپذير، استفاده از مبدل هاي
DC_DC افزاينده، به طور گسترده در اين سامانه ها رواج پيدا كرده است. از ويژگي هاي يك مبدل DC_DC افزاينده ايده آل، مي توان به برخوردار بودن آن ها از بهره ولتاژ بالا، تنش ولتاژ كم بر روي تجهيزات و بهره
بالا اشاره كرد. براي دستيابي به مشخصات ذكر شده در بالا تا به امروز تعداد بسياري توپولوژي و تكنيك
پيشنهاد شده است. اما يكي از موضوعات مهمي كه در مورد مبدل هاي افزاينده كمتر مورد توجه قرار
گرفته شده است، بحث مدل سازي و در نهايت اعمال كنترل بر روي ولتاژ خروجي مي باشد. در تمامي
مبدل هاي DC_DC ، ولتاژ خروجي تابعي از ولتاژ ورودي، جريان بار و دوره وظيفه است. تمامي مبدل هاي
DC_DC مورد استفاده در صنعت بايد قادر باشند تا در شرايطي، با وجود اختلال در ولتاژ ورودي، جريان
بار و تغييرات در عناصر مدار، همواره ولتاژ خروجي را در مقدار ثابتي نگه دارند. به طور معمول در
مبدل هايي كه داراي نسبت تبديل و بازده بالايي هستند، از تعداد زيادي عناصر پسيو استفاده مي شود. كه
اين امر سبب افزايش مرتبه سيستم و پيچيده شدن بحث كنترل آن مي شود. بدين ترتيب مي بايست با
توجه به ويژگي و مشخصات مبدل از جبران ساز مناسب در سيستم حلقه بسته استفاده كرد.
