616

29

پ ع29

ميرزايي، بهروز

/بهروز ميرزايي

كارشناسي ارشد

عمران

دانشگاه صنعتي قم

دانشكده فني و مهندسي

1398

گروه مهندسي عمران (گرايش خاك و پي)

162ص.

عامل‌سخي‌، مسعود

جيريايي شراهي، مرتضي

گسلش يكي از انواع آسيب‌هاي ناشي از زلزله است كه غالباً خسارت‌هاي بسيار شديدي را به ابنيه، تاسيسات و يا هر نوع سازه ديگر نزديك به خود وارد مي‌كند. ضرروت تدوين ضوابط ومعيارهاي فني ملي ايجاب مي‌كند تا مطالعات گسترده‌اي درباره‌ي اندركنش گسل-تونل-سازه‌‌هاي روزميني انجام شود، اين پژوهش سرآغازيست بر اين مطالعات. اين تحقيق با روش عددي و استفاده از نرم افزار پلكسيس (Plaxis) پاسخ سازه حين گسلش شيب‌لغز معكوس در حضور تونل را مطالعه كرده است. براي بررسي رفتار سيستم از جابجايي نسبي طبقه‌ي آخر، برش حداكثر پي و لنگر تاج تونل استفاده شده است. متغيرهاي مطالعه شده عبارتند از: دانستيه‌ي نسبي خاك، زاويه‌ي گسلش، عمق سازه، موقعيت تونل نسبت به گسل وفاصله‌ي آن از سازه. نتايج حاصل نشان داد كه افزايش دانسيته‌ي نسبي خاك، منجر به افزايش پاسخ‌هاي مورد مطالعه شد، در اثر افزايش زاويه‌ي گسلش پاسخ سازه عمدتا در جهت افزايش بود و پاسخ تونل در جهت كاهش، افزايش عمق سازه تاثير كاهشي بر پاسخ‌هاي مطالعه شده داشت، موقعيت تونل نسبت به گسل تاثير يكساني بر پاسخ‌هاي مطالعه شده نداشت و از الگوي مشخصي پيروي نمي‌كرد، تاثير فاصله‌ي تونل از سازه بر پاسخ‌هاي سازه تابعي از تركيب فاصله‌ي تونل با ساير متغيرها بود و حضور تونل در قياس با حالت بدون تونل، در تركيب با ساير پارامترهاي مطالعه شده تاثيرات متفاوتي بر پاسخ‌هاي سازه داشت، اما به طور عمومي (اگرچه نه به طور قطع) باعث كاهش اثرات مخرب گسلش بر سازه‌ي روزميني شد.