612

27

پ ع27

وارسته فرد، حسين

/حسين وارسته فرد

كارشناسي ارشد

عمران

دانشگاه صنعتي قم

دانشكده فني و مهندسي

1397

گروه مهندسي عمران

191ص.

با توجه به گسترش بهره مندي از فضاهاي شهري و همچنين كاهش هزينههاي طرح و اجراي سازههاي ژئوتكنيكي، امروزه از روشهاي گودبرداري ميخكوبي، مهاربندي و گاهاً از هر دو روش در ايران بهره برده ميشود. با توجه به نياز دستگاههاي اجرايي و همچنين شركت هاي مختلف طراحي، در اين تحقيق به بررسي اين سه نوع ديوار در برابر پارامترهاي مختلف چسبندگي، زاويه اصطكاك، تغيير توامان چسبندگي و زاويه اصطكاك، وزن مخصوص، مدول الاستيسيته و فاصله افقي ميخ و مهار پرداخته شده است. نرم افزار مورد استفاده پلكسيس دوبعدي ميباشد. جهت اعتبار سنجي نرم افزار نتايج يك مدلسازي واقعي با پايش با نتايج نرم افزار مورد بررسي قرار گرفت كه درصد انطباق براي پارامترهاي مختلف تغييرمكان در حدود 49 الي 49 درصد را نشان داد. با توجه به نتايج به دست آمده مشخص گرديد كه با افزايش چسبندگي به ميزان بين 4 الي 52 درصد از ميزان جابجايي افقي كاسته ميشود.ذبا افزايش پارامترهاي مقاومت برشي خاك در هر سه نوع ديوار مورد بررسي به شدت بر ميزان ضريب اطمينان، جابجاييها كاسته شده و به دليل جذب نيرو توسط خاك، ميزان نيروي متحمله بر ميخ و مهار كاسته شده است. با افزايش وزن مخصوص خاك، به دليل افزايش ميزان نيروهاي وارده بر ديوار تمامي پارامترهاي مورد بررسي با نرخ منظمي در راستاي بحراني تر شدن پايداري تغيير مي نمايند. با افزايش مدول الاستيسيته، خاك به يك جنس مستحكم تر تبديل گشته كه سبب كاهش پارامترهاي جابجايي به ميزان 9 الي 52 درصدي و افزايش ضريب اطمينان ميشود. با افزايش فاصله ميخ و انكر به شدت بر ميزان جابجايي ها افزوده و سبب كاهش حدود 9 الي 22 درصدي در ضريب اطمينان مي گردد.

27