چکيده
تصاوير چند طيفي و ابر طيفي، در چند دههي اخير در زمينهي پردازش تصوير بسيار مورد توجه
قرارگرفتهاند. جداسازي طيفي، تكنيكي براي توصيف پيكسلهاي آميخته در تصاوير ابرطيفي ثبتشده به
وسيلهي سنجندههاست. بسياري از الگوريتمهاي جداسازي طيفي با استفاده از مدل آميختگي خطي ارائه
شدهاند. روشهايي كه براي حل اين مسئله وجود دارند، تخمين اعضاي پاياني و فراوانيها را در دو مرحله
انجام ميدهد، درحاليكه اخيرا براي رفع اين مشكل از ابزارهايي مثل تجزيه به مؤلفههاي مستقل، تجزيه
به ماتريسهاي نامنفي و تجزيه به مؤلفههاي تنك در جداسازي طيفي استفاده شده است. براي تخمين
امضاهاي طيفي و فروانيهاي نسبي در مسئلهي كور، عاملبندي به ماتريسهاي نامنفي و روشهاي بر
پايهي آن، بسيار پركاربرد هستند. يكي از قيودي كه به روش نامبرده افزوده ميشود نيز، قيد تنكي
فراواني اعضاي پاياني است ذ
