در پژوهش حاضر رفتار مكانيكي نانوكامپوزيت اپوكسي- سيليكا توسط آزمون كشش ساده و آزمون ميله فشاري هاپكينسون بررسي شده است. ساخت نمونههاي مورد نياز توسط قالب¬ريزي صورت گرفته است. اپوكسي استفاده شده شامل دو بخش ايپون 828 بهعنوان پايه اپوكسي و تري اتيلن تترامين با نام تجاري تتا بهعنوان سخت¬كننده بوده است. نانوذرات سيليكاي مورد استفاده از نوع ايروزيل 200 ميباشد. قالب با فولاد ضدزنگ 316 و طبق نوع دوم استاندارد D638 كه توسط انجمن مواد و آزمون آمريكا تعريف گشته، ساخته شده است. در نمونههاي ساختهشده درصد جرمي نانوذرات سيليكا نسبت به كل نمونه شامل مقادير 0 تا 3 ميشود. براي بررسي توزيع و اندازه نانوذرات سيليكا از ميكروسكوپ الكتروني روبشي استفاده گرديده كه توزيع ذرات يكنواخت و اندازهي ذرات نانومتري (غالبا بين 25 تا 50 نانومتر) ملاحظه گرديد. خواص كششي استاتيكي بررسيشده شامل مدول الاستيسيته، استحكام كششي، كرنش شكست و چقرمگي شكست ميشوند. در نتايج كشش استاتيكي مشخص گرديد كه افزودن نانوذرات موجب بهبود خواص مكانيكي گرديده است. در تمام موارد و نمونه¬ها ملاحظه گرديد كه افزودن نانوذرات سيليكا باعث افزايش سفتي و استحكام اپوكسي گرديده است و در مورد اين دو پارامتر يك روند افزايشي كاملا واضح ديده شد. چقرمگي شكست هم در برخي از درصدهاي جرمي بهود يافت. در نتايج تست فشاري هاپكينسون در نرخ كرنشهاي بالا ملاحظه شد كه نانوذرات برخلاف كشش استاتيكي، اثر محسوسي در رفتار ندارند و افزايش نرخ موجب افزايش اندك استحكام و افزايش بسيار زياد كرنش شكست ميشود. در پايان با توجه به رفتار ماده، معادله اي با تغيير معادله ساختاري جانسون- كوك پيشنهاد و ضرايب آن استخراج گرديده است.
