507

8

پ ع8

هداوند، بهاره

/بهاره هداوند

كارشناسي ارشد

عمران

دانشگاه صنعتي قم

فني و مهندسي

1396

عمران

103ص.: مصور، جدول، نمودار

بصورت نسخه چاپي و ديجيتال

كريمي، عبدالرضا

بدرلو، بيت اله

كتابنامه: ص. 73-69

الف. كريمي، عبدالرضا، استاد راهنما , ب. بدرلو، بيت اله ، استاد مشاور

امروزه با توجه به رشد جمعيت، فعاليت ساخت وساز نسبت به گذشته رونق چشمگيري يافته‌است. در نتيجه روند رو به رشد فعاليت ساختماني، حجم حاصل از دورريزهاي ساختماني نيز افزايش يافته‌است كه باعث بروز مشكلات محيط‌زيستي بسياري شده‌است. بازيافت يكي از راه‌هاي مناسب براي مديريت اين ضايعات است. زيرا علاوه بر كاهش حجم دورريزها بر استفاده مجدد آن‌ها تاييد دارد و نياز به استخراج و استفاده از منابع طبيعي را كاهش مي‌دهد. با توجه به اهميت اين موضوع مي‌توان از اين ضايعات به عنوان جايگزين سنگ‌دانه در بتن استفاده كرد. در اين پژوهش به بررسي تأثير درصدهاي مختلف جايگزيني نخاله هاي ساختماني به عنوان درشت دانه، بر روي خواص فيزيكي و مكانيكي بتن پرداخته شده‌است و تأثير استفاده از اين ضايعات بر روي دانسيته، كارپذيري و مقاومت فشاري مورد بررسي قرار گرفت. اين نخاله‌ها شامل بتن، آجر،سراميك و شيشه اند كه به صورت دستي و سنتي جداسازي شده و خرد شده است. درصد جايگزيني اين نوع سنگ‌دانه‌ها با درشت‌دانه طبيعي به ميزان 0%، 10%، 20%، 30%و 50% مي‌باشد و رده‌هاي مقاومتي 20، 25 و 30 مگاپاسكال در سن‌هاي هفت و بيست وهشت روزه در نظر گرفته شده است.

1ن ، 1ج ، ثبت 8 ، پ ع8