چکيده
فرآيند شكل دهي JCOيكي از روشهاي اصلي توليد لوله هاي قطر بالا است، اما در صنعت هنوز عمدتاً از
خمش JCOسه نقطه اي استفاده ميشود. در اين پژوهش، هندسهي پانچ به آرايش خمش چهارنقطه اي
تغيير داده شده است؛ آرايشي كه ناحيه اي با انحناي نسبتاً ثابت ايجاد ميكند و امكان توليد لوله با شعاع
ثابت، تنش پسماند كمتر و استفاده ي منعطف از يك ابزار براي توليد لوله ها با ضخامتها و قطرهاي مختلف
فقط با تغيير فاصلهي پانچ و قالب را فراهم ميسازد. در اين رساله، فرايند JCOچهارنقطه اي به عنوان يك
سامانه ي انعطاف پذير مدل شده است. با استفاده از يك توصيف هندسي ساده براي جلوگيري از برخورد و
نفوذ پانچ در ضخامت ورق، حدود مجاز جابه جايي پانچ و مرزهاي انعطاف پذيري فرايند به دست آمده است.
سپس با به كارگيري الگوريتم ژنتيك چندهدفه NSGA-IIو يك مدل جانشين مبتني بر شبكه ي عصبي،
جبهه هاي پارتو ميان تعداد پاسها و كيفيت كمان و از گستره ي آنها به عنوان شاخص كمّي انعطاف پذيري
استفاده شده است. همچنين، با بهره گيري از روش تحليل حساسيت موريس، اثر پارامترهاي ابزاري بر
انعطافپذيري فرآيند بهصورت كمّي ارزيابي شد و در نهايت، كارايي چرخه ي طراحي پيشنهادي به صورت
تجربي مورد سنجش قرار گرفت. دوپهني مقطع با استفاده از سامانه ي بينايي ماشيني و اسكنر تخت
اندازه گيري شده و نتايج نشان ميدهد كه دوپهني از حدود ٪ 5به نزديك ٪ 1كاهش يافته و در تمام
حالتها كمتر از حد ٪ 8استاندارد API Spec 5Lباقي مانده است؛ بدون آنكه نيازي به حلقه ي كنترل
برخط و فعال باشد.
واژگان كليدي: شكلدهي ،JCOخمش چهارنقطه اي، بهينه سازي، مدلسازي خطا، تحليل حساسيت،
انعطاف پذيري
